Jogging Team De Olifant

           
                                                                                                                
                     
                                                                                                                             
                                                                                   

Weetjes

 

Nieuwtjes   

    Nuttige links    

 

Nieuwtjes

 

Op 27-01-2012 overleed Clint Lenaers (lid van JT De Olifant) aan een slepende ziekte. Clint werd op 8 januari ll 42 jaar. Vanwege het bestuur en de leden van JT De Olifant betuigen wij hierbij ons medeleven aan de familie van Clint. Foto's uitvaartplechtigheid   Afscheid van een vriend (Pascal Hanssen voorzitter JT De Olifant) Clint, Op je kamer in de afdeling palliatieve zorg stond geschreven 3 L-en, 2 passies. Eén L voor Lenaers, jouw familienaam en die van je zoon Niels. Een godsgeschenk dat je samen kreeg met je vriendin Pascale. Een tweede L stond voor Liverpool. Eén van je twee passies en tevens de  rode draad in je leven. Van je opa en je pa heb je deze microbe te pakken gekregen. Zij namen je voor het eerst mee naar Anfield Road. Je grootvader stond als het ware aan de wieg van the flemish red. De ondertussen erkende supportersclub van Liverpool. Als lid van “the flemish red” probeerde je zo veel mogelijk wedstrijden van je favoriete ploeg bij te wonen. Een ploeg met inzet en karakter net zoals jij die had. Je vond het jammer dat je in december niet aanwezig kon zijn toen één van de reds op bezoek kwam bij jullie supportersvereniging. Maar je troostte jezelf met de gedachte dat je ze zelf nog wel eens zou gaan bekijken! De derde L stond voor lopen. De tweede grote passie in je leven. Nadat je eerder gevoetbald had en aan poolbiljart deed, vond je met de loopsport de sport van je leven. Sinds 2006 was je lid van JT de Olifant. Je vond er een vroegere buurjongen terug. Bij ons team voelde jij je meteen thuis. Op de laatste BBQ die we gehouden hebben was je nog aanwezig. Je praatte er honderduit over je prestaties en over welke wedstrijden je nog zou willen lopen. Met je tomeloze inzet wist je ook tal van leden te motiveren om hun prestaties te verbeteren. Wanneer je voorbij kwam gestoomd op de talrijke wedstrijden van het Oostends Loopcriterium, had je nog genoeg energie om de gedubbelde onder ons een bemoedigend woordje toe te roepen. Zelfs toen je ziek was en je op de nieuwe koerswijk mij voorbijstak,  moedigde je mij aan om door te zetten! Dit deed je nog eens over tijdens de Marathon van Oostende. Je riep me toe dat je zo graag had meegelopen, maar dat je naar Leuven moest die dag. Bij goed nieuws zou je binnenkort weer lopen. Zelf kon je pieken naar wedstrijden zoals geen ander. Een collega, concurrent loper, wist te vertellen dat je de marathon van Eindhoven wou lopen in minder dan 3 uur. Men stelde zich vragen bij de slaagkans, uiteindelijk verraste je iedereen door een tijd van 2 uur 57 neer te zetten.  Na de inspanning volgde dan meestal de ontlading. Een gezellige babbel en een natje met vrienden en collega lopers. Je 100ste wedstrijd van het OLC liep je in het Westerkwartier. Anderhalf jaar geleden eveneens in het Westerkwartier toonde je heel fier de eerste foto’s van je pas geboren zoon Niels. En vorig jaar, opnieuw in het Westerkwartier, liep je uw laatste wedstrijd van het OLC. Je was toen al een hele poos ziek, maar liep deze wedstrijd nog aan een gemiddelde van 13km/uur. Morgen start een nieuw seizoen van het Oostends Loopcriterium. Een criterium dat je verschillende keren als de nummer 1 in je categorie kon afgesloten hebben, maar je deed het niet, want je vond sommige dingen belangrijker in het leven! Presteren was belangrijk, maar de waarden van het leven die je meegekregen hebt, waren voor jou veel belangrijker. Morgen zou je niet lopen om te winnen, maar zoals elk jaar zou je in de wedstrijd waar de meeste punten te verdienen zijn, naast onze oudste vrouwelijke loper blijven lopen. Je verloor hier veel punten, maar dat deerde je niet. Bij aanvang van het nieuwe loopseizoen wou jij op die manier de minder goede lopers onder ons een hart onder de riem steken. Dit beeld zullen wij helaas nooit meer in het echt zien, maar in onze herinneringen staat het gebeiteld. Clint, om te eindigen met de woorden van één van uw familieleden. Je laatste marathon heeft meer dan twee jaar geduurd. Zoals altijd ging je er volle bak tegenaan, maar deze keer is er geen winnaar. Enkel verliezers. Clint, samen met jou hebben wij allemaal deze marathon verloren. Vriend, wij zullen jou en je aanmoedigingen nooit vergeten.